شجاعتش را در دل تحكيم نماييم . و همچنين عمل استعاره به منزلهء نتيجهء معادله و تبديل است كه مشبه به را به جاى مشبه گذاشته و نتايج بالا را مستقيماً و بى مقايسه به دست آوريم . اكنون اگر دانشمندى كه از نقطه نظر واقع بينى به تميز مطابقت و عدم مطابقت مفاهيم و تشخيص صدق و كذب قضايا مىپردازد با اين مفاهيم و قضاياى استعارى روبرو شود البته مفردات آنها را غير مطابق با مصاديق و مركبات و قضاياى آنها را كاذب تشخيص خواهد داد ، زيرا مطابق خارجى كلمهء « شير » جانور درنده مىباشد نه انسان و مطابق واژهء « ماه » كره‌اى است آسمانى نه خوبروى زمينى ، و به همين قياس . . . چنان كه اگر كلمهء « شير » يا « ماه » را بى عنايت مجازى در مورد سنگ به جاى واژهء « سنگ » استعمال كنيم غلط خواهد بود ( بى مطابقت ) يا اگر بگوييم « گاهى كه آفتاب بالاى سر ما مىباشد شب است » دروغ خواهد بود ( بى مطابقت ) . ولى دانشمند مزبور ميان اين دو نوع غلط و دروغ ، فرقى 1 خواهد ديد و آن اين